Εξαιρέσεις στην μέτρηση του Χρόνου
Δεν υπάρχει τέλειο σύστημα. Χρειαστήκαμε αστρολόγους, επιστήμονες και μαθηματικούς για να σχεδιάσουν τα ημερολόγια και τα ρολόγια που οργανώνουν τις ζωές μας σήμερα. Ακόμα μετά από αιώνες σκληρής δουλειάς και συνεχών αλλαγών, υπάρχουν ακόμα ψεγάδια στη μέτρησή μας της ώρας που μερικές φορές εμφανίζονται και χρειάζονται την προσοχή μας. Την κάθε φορά που εμφανίζεται ένα πρόβλημα, κάποιος το λύνει με έναν καινούργιο μηχανισμό.
Η γη δεν είναι σε τροχιά γύρω του ήλιου ακριβή ποσοστού μερών. Μετά από 365 μέρες, το ημερολόγιο έχει ξεπεράσει τη γη ένα τέταρτο της μέρας. Έτσι, μετά από τέσσερα χρόνια, το ημερολόγιο έχει ξεπεράσει τη γη μία ολόκληρη μέρα. Έτσι οι δίσεκτοι χρόνοι χρησιμοποιούνται να λύσουν το πρόβλημα, και ο Φεβρουάριος έχει μία μέρα παραπάνω.
Σήμερα μετράμε ακριβή ώρα με τη χρήση ατομικών ρολογιών. Ο γυρισμός της γης, όμως, πάντα γίνεται πιο αργός, λόγω των παλιρροιών. Επειδή η γη γίνεται πιο αργή με σχέση του ατομικού χρόνου, χάνουμε ένα κλάσμα του ατομικού δευτερολέπτου την κάθε φορά που γυρίζει η γη στον άξονά της. Να αποζημιώνεται γι’ αυτό το χάσιμο και να μείνουν τα ατομικά ρολόγια σύμφωνα με το γυρισμό της γης, ένα δίσεκτο δευτερόλεπτα μερικές φορές βάζετε μέσα (συνήθως την Παραμονή της Πρωτοχρονιάς). Το πρώτο δισκέτα δευτερόλεπτα βάλθηκε μέσα το 1972 και άλλα 21 έχουν βαλθεί επίσης.
Ας δεν χρησιμοποιείται με τον ίδιο τρόπο όπως οι δίσεκτοι χρόνοι και τα δισκέτα δευτερόλεπτα, το έχει μεγάλη σημασία. Αποζημιώνει για τις αλλαγές του χρόνου αιτίας αλλαγών της κίνησης της γης. Κοντά στον ισημερινό, οι μέρες και οι νύχτες έχουν διάρκεια δώδεκα μερών. Καθώς ταξιδεύετε βόρια ή νότια από τον ισημερινό, όμως, η μέρες γίνονται πιο μακριές, εάν είναι το καλοκαίρι σ’αυτό το ημισφαίριο. Με το να αλλάζουμε την ώρα μία ώρα μπροστά σκοτεινιάζει αργότερα, και έτσι επιτρέπει τον κόσμο να επωφελούνται του φωτός που μένει τα βράδια. Έρευνες που πραγματοποιούνται από το αμερικανικό τμήμα μεταφοράς καθώς επίσης και ψηφοφοριών που λαμβάνονται του πληθυσμού στη Νότια Νέα Ουαλία, Αυστραλία δείχνουν ότι η αίσθηση του πιο πολύ φωτός την ημέρα είναι ο λόγος που οι πιο πολλοί άνθρωποι δεν έχουν πρόβλημα με το χρόνος αποταμίευσης φωτός της ημέρας. O χρόνος αποταμίευσης φωτός της ημέρας κάνει δύο πράγματα: κόβει τον ποσοστό ηλεκτρισμού που χρειάζεται για τα φώτα, και έτσι χαμηλώνει την κατανάλωση της ενέργειας. Επίσης, έχει προσεχτεί ότι το παραπάνω φως χαμηλώνει τα πόσα ατυχήματα που γίνονται τα βράδια.
Αντίπαλοι του χρόνος αποταμίευσης φωτός της ημέρας θα είναι γρήγοροι να προσέξουν ότι ο ποσοστό ατυχημάτων και η σοβαρότητά τους ανεβαίνουν τα σκοτεινά πρωία, με αποτέλεσμα περισσότερων θανάτων. Ακόμα και οι ασφαλείς οδηγοί θα επηρεαστούν από την απαραίτητη αλλαγή στον ύπνο τους, πιο πολύ γι’αυτούς με προβλήματα με τον ύπνο τους. Λένε επίσης ότι η ενέργεια δεν κρατιέται, ότι πραγματικά ο κόσμος χρησιμοποιεί πιο πολύ πετρέλαιο με το να οδηγούν γύρω στον τόπο. Μερικοί «ultra-Orthodox Εβραίοι Sephardic [στο Ισραήλ] έχουν κάνει εκστρατεία ενάντια σε DST επειδή εκθέτουν τις μετανοητικές προσευχές Slikhot στις αρχές των ωρών πρωινού κατά τη διάρκεια του εβραϊκού μήνα Elul (webexhibits). Την ιδέα του χρόνος αποταμίευσης φωτός της ημέρας ξεκίνησε ο Benjamin Franklin. Συστήθηκε στο Βρετανικό Σπίτι των Λαϊκών το 1909 αλλά δεν έγινε επίσημο μέχρι το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Από το 1966 μέχρι το 2005, το DST γινόταν από τις 2μμ της πρώτης Κυριακής του Απριλίου μέχρι τις 2μμ της τελευταίας Κυριακής του Οκτωβρίου. Το 2005, όμως, ο George W. Bush υπόγραψε το Νόμος ενεργειακής πολιτικής, και οι ημερομηνίες του DST άλλαξαν από το Απρίλιο και τον Οκτώβριο στον Μάρτιο και το Νοέμβριο, αρχίζοντας το 2007.
Υπάρχουν πολλά μέρη στον κόσμο που δεν χρησιμοποιούν το χρόνος αποταμίευσης φωτός της ημέρας, συμπεριλαμβανομένων μερικών Αμερικάνικων πολιτειών όπως το Puerto Rico, τα νησιά Virgin, και το Guam. Η Ιαπωνία και η Ινδία δεν έχουν το DST. Επίσης, οι τροπικές χώρες δεν το χρειάζονταν, και η Κίνα το εξόρισε το 1991.
Αναφορά
- Web Exhibits. “Daylight Saving Time.” 28 February 2007