A Matter of Time

Ηλεκτρονικά ρολόγια

Το πρώτο ψηφιακό ρολόι παρήχθη το 1952, και από τότε έχουν γίνει η δημοφιλέστερη μορφή συσκευής χρόνος - αφήγησης διαθέσιμη στο ευρύ κοινό. Οι περισσότεροι τροφοδοτούν μια επίδειξη τεσσάρων έως έξι ψηφίων από είτε τις LED είτε μια υγρή επίδειξη κρυστάλλου (LCD). Και τα δύο αρκετά μικρά ποσά χρήσης ηλεκτρικής δύναμης να επιτραπούν οι μπαταρίες τους για να διαρκέσει για πολύ. Μερικοί μπορούν ακόμη και να διαρκέσουν μέχρι και 300.000 ώρες - αντίτιμο περίπου 34 ετών.

Τα μεμονωμένα ψηφία σε αυτά τα ρολόγια διαμορφώνονται με τη συγχώνευση μέχρι επτά χωριστών γραμμών που συνδέουν για να διαμορφώσουν τις διάφορες μορφές που απαιτούνται για να επιδείξουν έναν ορισμένο αριθμό. Εάν εξετάσετε πολύ τους αριθμούς που διαμορφώνονται από ένα ψηφιακό ρολόι ή ένα ρολόι, θα παρατηρήσετε ότι δεν είναι στερεοί αριθμοί, αλλά μάλλον ένας συγκεκριμένος συνδυασμός αυτών των γραμμών.

Από την ανάπτυξή του στις αρχές της δεκαετίας του '50, το ψηφιακό ρολόι έχει έρθει ένας μακροχρόνιος τρόπος. Πήρε χιλιάδες έτη για να αναπτύξει ένα ρολόι που σημειώνει τρέχοντας στη μηχανική ενέργεια και άλλη λίγοι αιώνες μετά από αυτόν για να παραγάγει έναν που χρησιμοποιεί την ακριβέστερη και πιο μεγαλύτερης διάρκειας δύναμη της μπαταρίας. Στα πενήντα έτη δεδομένου ότι η μπαταρία ή τα ηλεκτρικά τροφοδοτημένα ρολόγια εισήχθη αρχικά, αυτά τα ρολόγια ήταν σε θέση να μετρήσουν πολύ περισσότερο από ακριβώς το χρόνο. Τώρα αυτά τα ηλεκτρικά τροφοδοτημένα ρολόγια μπορούν να έρθουν εξοπλισμένος με τους ομιλούντες συναγερμούς, τα Σφαιρικά Τοποθετώντας Συστήματα (ΣΤΣ), τα ραδιόφωνα, τα θερμόμετρα, τα χρονόμετρα, τα ημερολόγια, καθώς επίσης και το φεγγάρι, την ανατολή, και τους διάφορους δείκτες χρονικής ζώνης. Με τέτοιο τρόπο ώστε παρόμοιοι με αυτόν των αρχαίων Αιγυπτίων που ίσως δεν πρόβλεψαν ποτέ τα πρακτικά, οι κατασκευαστές των πρώτων μηχανικών ρολογιών κατά την διάρκεια της βιομηχανικής επανάστασης πιθανώς δεν φαντάστηκαν ποτέ όλα τα πράγματα ότι οι άνθρωποι θα ήταν σε θέση να κάνουν με χρησιμοποιημένες τις μπαταρία συσκευές μόνο διακόσια έτη αργότερα.

Μερικοί άνθρωποι ανησυχούν για την επίδραση που τα ψηφιακά ρολόγια θα έχουν στην επερχόμενη παραγωγή των παιδιών και της δυνατότητάς τους να πουν το χρόνο. Υποστηρίξτε όταν η πλειοψηφία των ρολογιών ήταν αναλογική, με την ώρα και τα μικρά χέρια στο πρόσωπό τους, ήταν δυσκολότερο για ένα παιδί να πει το χρόνο επειδή έπρεπε να ερμηνεύσουν ποιο ρόλο τα χέρια ώρας, λεπτού και δευτερολέπτων διαδραμάτισαν στη διαδικασία χρόνος-αφήγησης. Τώρα, το μόνο που πρέπει να κάνουν είναι να διαβάζουν τους αριθμούς στην οθόνη. Όλα τα παιδιά ξέρουν τι σημαίνουν τα «παρά τέταρτο» ή «και τέταρτο»; Σε μερικές γλώσσες όπως τα γερμανικά, που αναφέρονται στις αυξήσεις δεκαπέντε λεπτών είναι κατά αυτόν τον τρόπο ο πιο κοινός τρόπος αυτή τη φορά το διάστημα, ενώ στην Αμερική «παρά δέκα πέντε» είναι αποδεκτό επίσης. Χωρίς τα χέρια ενός παρόντος ρολογιών, δεν υπάρχει κανένας τρόπος κυριολεκτικά να πει ότι δεκαπέντε είναι ένα τέταρτο του τρόπου εικοσιτέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο. Επομένως, με ένα ψηφιακό ρολόι, δεν θα ύπαρχε κανένας λογικός λόγος να υποτεθεί ότι δεκαπέντε είναι ίσα με το τέταρτο τίποτα. Αυτό είναι ιδιαίτερα έτσι επειδή οι άνθρωποι χρησιμοποιούνται στην εξέταση των πραγμάτων όπως το νομισματικό σύστημά μας όπου 25, όχι 15, συνδέονται συχνά με ένα τέταρτο. Μερικοί θεωρούν ότι η διαδεδομένη χρήση της τεχνολογίας, όπως τα ψηφιακά ρολόγια και τους υπολογιστές, θα ελαττώσει τη διανοητική ευστροφία της νεολαίας μας. Οι πολιτισμοί με λιγότερα ψηφιακά ρολόγια και λιγότερους υπολογιστές θα παραγάγουν σε λειτουργία τους καλύτερους φιλοσόφους και τους καλύτερους μαθηματικούς; Μόνο ο χρόνος θα το  πει.

Από την αρχή ^