در زمان مادر بزرگ ها چون از سن نه-ده سا لگي براي دختر خواستگار مي آمد ،چنين مرسوم بود كه مادر ها دختران چهار تا پنج ساله ي خود را از همان دوران عروسك بازي با رموز خانه داري و بچه داري آشنا كنند.به همين دليل دوختن لباس عروسك،خواباندن بچه ولالايي گفتن و بستن بچه به گهواره رادرحين عروسك بازي به دختر مي آموختند.كمي كه دختر بزرگتر مي شد ،جارو و گردگيري و پخت وپز را به او ياد مي دادند تا موقع شوهر كردن شلخته و بي دست و پا و موجب سرافكندگي مادر و خانواده اش نباشد. چرا كه ناشيگيري عروس نشانه ي عدم لياقت و كارداني بزرگتر ها به ويژه مادر
درتربيت به شمار مي آيد
.