حدود يك هفته مانده به مراسم عقد كنان،بزرگان فاميل عروس و داماد با يك دستمال نقل
نزد مدعوين مي رفتند.آنگاه با گشودن گره ي دستمال در برابر آشنايان و تعارف نقل
،غرض از اين شيرين كامي را باز مي گفتند و از آن ها براي شركت در جشن عقد كنان وعده
مي گرفتند. طبق كش ها در گذشته و سايل عقدي را كه داماد خريده بود،طي مراسم ويژه اي
روي طبق هاي گوناگون قرار مي دادند و به خانه ي عروس مي فرستادند.اين رسم هنوز هم
به شكلي در جوامع سنتي اجرا مي شود.به اين منظور وسايل عقد را به ترتيبي خاص بر طبق
هاي آراسته مي چينند و شب پيش از عقد در ميان دود اسپند و همهمه ي شادي راهي خانه ي
عروس مي كردند.خانواده ي داماد نيز با سلام و صلوات با طبق كش ها همراه مي شدند.
شرايط ضمن عقد مادربزرگ ها :
پس از جاري شدن صيغه عقد مادر بزرگ ها و پدر بزرگ ها برخي شرايط ضمني كه معمولا از سوي خانواده ي دختر مورد در خواست بود،مطرح و در پاي عقد نامه نوشته مي شد .به عنوان نمونه تاكيد مي گرديد كه مرد حق گرفتن زن ديگر و يا تعين محل زندگي با زن است.
ثبت ازدواج مادربزرگ ها :
قابل توجه است كه عقد نامه ي مادر بزرگ ها فقط يك ورق بود كه در شب عروسي با تحويل گرفتن عروس از سوي خانواده ي داماد به خانواده ي عروس سپرده مي شد.زير اين سند را فقط عاقد امضا مي كرد و هيچ رونوشت و نسخه نمي شد . فقط در ازدواج اشراف زادگان مهر و امضاء پدران عروس و داماد و ريش سفيدهاي دو خانواده افزون بر امضاي عاقد پايعقدنامه وجود داشت.
زير لفظي و رونما :
زير لفظي و رو نما مادر بزرگ ها در نخسين ديدار با شوهر براي بيان نخستين كلام زير لفظي مي گرفتن.همچنين براي نمودن روي ماهشان به آن ها رو نما داده مي شود.اين هدايا را كه معمولا سكه يا يك قطعه ي طلا بود،داماد پيشكش مي كرد تا رو بند عروس را كنار بزند تا صورت عروس را ببيند و صداي او را بشنود.