حالا نوبت آن مي رسد كه باز هم مانند خواستگاري سرزده،كيسه ي نقل و نبات اهدايي را به ميان آورند و به بهانه ي شربت،چاي يا قليان ديدار عروس تقاضا كنند.در اين هنگام با صدا كردن مادرعروس ،دختر سر به زير كه از شرم-نه سرخي-سرخاب-گونه هايش گل انداخته بود،در حالي كه سيني نوشيدني به دست داشت خرامان وارد مجلس مي شود و با صدايي كه با دشواري به گوش ميرسيد سلام مي داد.البته اين ابزار شرم و حيا الگويي متداول و مطلوب كه باب طبع خواستگاران قرار مي گرفت و سرخ و سفيد شدن عروس ادب و محجوب بودن او به شمار مي آيد