Untitled Document

Poems of Jan Eradus:

These poems are from the book: "Ben jij dat meisje met dat debiele broertje".
The title means: 'Are you the sister of that retarded brother'

Jan has a son who is mentally disabled, he has Down Syndrome.
Jan has written two little books.
In these books there are short stories and poems about his son.

Er is op je gerekend Er is op je gerekend, Maanden is er naar je uitgekeken En nu je bent geboren Word je zowat met iedereen vergeleken. Het gezicht, de mond, de neus En ook dat kleine plukje haar. Alleen die ogen… heus, Staan die niet een beetje raar? Als wordt gezegt wat je al wist Maar benoemen kon je ’t niet. Ontkenning, ze hebben zich vergist, De wereld is te klein voor dat verdriet. Alles wordt anders vanaf dat moment. Je weet niet half wat het betekent, Maar, hoe dan ook, m’ n kleine vent: Er is op je gerekend… Jan Eradus	You are welcome You are welcome For months we have been expecting you. And now that you are born Everyone is comparing you to someone else The face, the mouth, the nose, and even that piece of hair Only those eyes......, really aren't those a bit strange? And when someone says what you already knew, But could not say out loud. Denial, they are wrong, The world is too small for such sorrow. Everything is different from that moment on. You don't know half what it means. But anyhow, little man, You are welcome! Jan Eradus
Moet je maar eens opletten… Heb je wel eens geteld, Hoeveel echt normale mensen Per dag je pad kruisen? - buiten jezelf natuurlijk - echt, ik heb bijna altijd aan de vingers van één hand teveel. Eigenlijk zijn er, Moet je maar eens opletten, Onder de groep, Die we voor het gemak zo graag ‘de verstandelijke gehandicapten’ noemen, nog de meest normale mensen, wedden dat ik gelijk heb…? Jan Eradus	Watch this Did you ever count how many real normal people are crossing your paths every day? - of course not counting yourself in- Really, I can count them on the fingers of one hand. Actually there are, you pay attention, within the group, that we call 'mentally disabled' the most normal people Bet I am right? Jan Eradus
Bijzonder… Als we hadden mogen kiezen, En dat zal je niks bewonderen, dan was onze zoon een heel gewone En beslist niet zo’n bijzondere. Maar vrienden, er viel niets tegen te kiezen. We waren gewoon in ‘blijde’ tijd. In verwachting, om het even, Van een jongen of een meid. Een ‘bijzonder’ leuke jongen Of een ‘bijzonder’ mooie meid, En dat ie werd bijzonder Bleek al na zo’n korte tijd. Eigenwijs gekomen, op zijn eigen plek En dat is misschien het bijzondere, Hij is zo ‘gewoon’ dat wij Ons soms daarover weer verwonderen. Immers, Wat je ook mankeert of scheelt, En misschien zit daar ’t venijn, dat het een ieder vooreerst gegund is voor alles een ‘gewone’ mens te zijn. Jan Eradus	Special If we had a choice And this would not surprise you, our son would be ordinary, and certainly not so very special But friends, there was nothing to choose We just were in a 'happy' time Expecting, we didn't mind what, a boy or a girl. A 'special' cute boy, or a 'special' beautiful girl, And that he became special, we noticed after a very short time. Pig-headed, he came, in his own place And maybe that is the most special, He is so much 'ordinary' that we are amazed by it. Because, whatever is wrong with you, And maybe that is it what hurts, That you always want a human being, to be an 'ordinary' person. Jan Eradus
Met blijdschap… Onze zoon kwam en het is ongelogen, Dan heb je toch nog mensen, Die gewoon ‘vergaten’ geluk te wensen Enkel vanwege de stand van zijn ogen… Jan Eradus	With joy... Our son came, and it is no lie, then there were always people, who forgot to congratulate you, only because of the position of his eyes Jan Eradus

We made a flash movie about the last poem.
You can watch it here: Met Blijdschap....

Nienke has made a poem as well.
Read it here.