Ze verspreiden braambes (een geïmporteerde plant en een pest) door de bessen, die ze ’s zomers eten omdat er verder niks te eten valt en de pitten op andere plaatsen weer uit te poepen. Ook concurreren ze met oorspronkelijke roofdieren zoals arenden. De Tasmaanse Duivel -ooit overvloedig op het vasteland, wordt nu alleen nog gevonden in Tasmanië- en de buidelwolf, ook wel Tasmaanse tijger of Tasmaanse wolf genoemd is uitgestorven door hun toedoen.
Toch zijn sommige dieren niet zo weerloos. De Numbat, Western quoll, Borstelstaartige bettong en de Roodstaartige phascogaal, die allemaal gevonden worden in het zuiden van Western Australia, en vrij sporadisch op andere plaatsen, zijn indirect dodelijk voor de vos. De dieren eten plantensoorten (Gastrolobium en Oxylobium) die dodelijk zijn voor alle andere dieren, vooral voor de vos. De planten bevatten namelijk Fluoracetaat wat het basisvergift is van Sodium Monofluoracetaat (dit vergift wordt ook wel 1080 genoemd). Omdat de dieren een immuniteit tegen Fluoracetaat ontwikkeld hebben, wordt het vergift in hun vlees opgeslagen en sterft de vos als hij dit vlees eet.
De vos is een keer gezien terwijl hij het nest van een dikkoppige zeeschildpad leeghaalde en de eieren op het strand opat. De schildpadden zijn beschermd en staan in de hoogste alarmfase in Mon Repos Conservation Park in de Hervey Bay regio van Queensland. Zonder de dreiging van deze hondse moordmachine zou een klein percentage van de schildpadbroedsels overleven en vanaf het strand, waar de ingegraven eieren uitkomen, in het water terechtkomen en op kunnen groeien. Nu is dat percentage haast nul.
De vos is ook de drager van hondsdolheid. Als deze ziekte uit zou breken, zou dit door de vossen snel verspreid worden en zo een ramp betekenen voor het kwetsbare Australische ecosysteem. Hondsdolheid is een ziekte die niet alleen dieren maar ook mensen treft. Als deze hondsdolheid uit zou breken in Australië, met het huidige aantal wilde dieren, voornamelijk vossen, zou er geen hoop op uitroeiing van de ziekte meer zijn. De enige manier om hondsdolheid Australië binnen te krijgen is dat een dier, besmet met de ziekte, het land binnengesmokkeld wordt en in contact komt met een mens of dier en deze aanvalt. Door dat ene dier kunnen duizenden, ja, miljoenen dieren en mensen besmet raken. En dat zou niet lang duren, gezien het aantal beesten dat de ziekte over kan dragen.
Kortgeleden is de vos Tasmanië, de eilandstaat, binnengedrongen. Het effect dat dit wilde, moordende dier op dit prachtige, ongerepte stuk wildernis zal hebben, zal catastrofaal zijn.