[ Sluiten ]
Het woord eroderen kan het best gedefinieerd worden als de oppervlakte weg eten, afslijten of verwoesten. Het resultaat van eroderen is erosie. Landontaarding is de verandering het oorspronkelijke land waardoor de waarde en productiviteit van het land afnemen. Er zijn veel soorten landontaarding. Ze kunnen als volgt worden genoteerd:
Wind erosie
Als alle vegetatie van de grond is verwijderd, is de grond blootgesteld aan de elementen (zon, water, wind enz) en verliest het deeltjes grond. De grond wordt dan gemakkelijk weggeblazen, zodat de laag grond daaronder, die van mindere kwaliteit is, overblijft. Dit is een ernstig probleem in de inlandse regio’s van Australië.
Water Erosie
Watererosie verschilt niet van winderosie, behalve dat de deeltjes verplaatst worden door krachtig stromend water en hevige regenval in plaats van door de wind. Het water en de kostbare bovenlaag van de grond snellen naar beneden en nemen alles mee in hun weg. Bomen worden ontworteld, grote stenen verplaatst en bruggen en gebouwen omvergeworpen. Deze overstromingen zijn heel gevaarlijk
Overbegrazing
Overbegrazing is een algemeen probleem in veel delen van Australië. Het word veroorzaakt doordat dieren, voornamelijk schapen, vee of andere wilde dieren, zich allemaal bevinden op één plaats en zich allemaal voeden met gras en heesters. Deze planten houden de grond stevig bij elkaar. Door het verwijderen ervan wordt de grond blootgelegd en gevoelig voor wind- en watererosie. De grond kan afgebroken of aangestampt worden door hoeven, wat het probleem nog erger maakt. Dit veroorzaakt ook wegstroming (als water niet door de grond geabsorbeerd kan worden, stroomt het weg).
Zoutgehalte van de grond
Als al de natuurlijke vegetatie van het land is weggenomen, kan het grondwater langzaamaan opstijgen tot het grondoppervlak omdat de bomen die regenwater opnemen en het waterpeil laag houden verdwenen zijn. Het grondwater is erg zout en slechts bepaalde bomen kunnen het zoutgehalte weerstaan. Als het waterpeil stijgt doodt het zout de bomen en gewassen die niet tegen de hoge zoutconcentratie in het water kunnen. Als het water verdampt is, is zout het enige wat overblijft, zodat de grond onbruikbaar wordt.
Verzuring van de grond
Als bepaalde chemicaliën in de grond komen (bij bijvoorbeeld bestrijdingsmiddelen, verwijderen van zout van het grondoppervlak, het spuiten van chemicaliën voor de groei van bepaalde gewassen, door zure regen of door chemicaliën die in de uitwerpselen van dieren zitten) worden deze chemicaliën vaak opgenomen in de grond en worden ze deel van de bodemstructuur. Als deze chemicaliën deel zijn van de grond, kan de grond verzuren en zullen als gevolg daarvan de gewassen en weiden niet groeien. Verzuring van de grond kan leiden tot een afname van de productiviteit tot 50%.
Verzilting en doordrenking met water
Verzilting is als het irrigatiewater, wat wordt opgeslagen om later gebruikt te worden als water voor gewassen en weidegronden, het grondwaterpeil binnensijpelt. Zouten die eerder in de grond zaten lossen nu op en komen langzamerhand mee naar boven. Als ze daar zijn en het water verdampt, blijven de zouten achter en dit doodt de gewassen en weidegronden, omdat deze niet bestand zijn tegen de zoute grond.
Gebieden met water doordrenken lijkt heel veel op verzilting. Het enige verschil is dat de boer zijn gewassen buitensporig irrigeert, tot het punt waar het water het grondwaterpeil binnensijpelt. Doordat al dit extra water de oppervlakte verzadigd, is er meer water waarin zouten opgelost kunnen worden.
De vervanging van de natuurlijke vegetatie door weidegronden
Met de nieuwe weiden komt er nieuwe irrigatie en meer water. De natuurlijke vegetatie is meer aangepast aan de zoutheid van de grond en het grondwaterpeil. De meeste inheemse bomen hebben diepe wortels die het waterpeil laag houden, maar als deze diepen wortels worden verwijderd, zal het grondwaterpeil stijgen omdat er dan meer water is, en tegen de tijd dat het grondwaterpeil de wortels bereikt, zal de weide afgestorven zijn. Het water verdampt en laat een zoutkorst achter, een korrelige zoutformatie op de oppervlakte. Als er zoutkorsten op de oppervlakte zijn is het heel moeilijk het zout van de oppervlakte te verwijderen.
[ Sluiten ]