Er zijn veel beheersmethoden waaronder:
- Vergiften
- Vallen
- Bejaging
Vergiften
Duitse lynx.
©NatuurfotografieSinds 1996 plaatst de West-Australische regering in
al haar nationale parken en woudreserves vlees met
daarin het vergift
1080, in een poging deze
geïntroduceerde roofdieren, de wilde katten, af te
houden van het doden van inheems wild.
Vallen
Er worden twee soorten vallen gebruikt voor het vangen van wilde katten.
Een pootklemval wordt gebruikt voor echt wilde katten (katten die niet van iemand zijn of niet in de bebouwde gebieden gevonden worden). Deze soort val heeft rubberklemmen zodat hij bij de kat geen pijn doet. De ideale plaatsen om deze vallen te plaatsen zijn dichtbij territoriumgrenzen en bij de plaatsen waar katten hun geur afgeven. De perfecte manier om katten naar de val te lokken is door een zichtbaar lokobject, zoals enkele vogelveren, op een stok boven de val te plaatsen.
Een hokval wordt gebruikt voor half-wilde katten. Half-wilde katten worden in de stedelijke omgeving gevonden, maar zijn niet iemands eigendom. Een stuk lekker ruikend aas wordt zo in de val geplaatst dat de kat er door te klauwen net niet bij kan. Als de kat in het hok komt en het stuk aas besnuffelt, valt de deur dicht en sluit de kat op. Het aas bestaat meestal uit vis of kattenvoer. Overigens zal de kat als hij eenmaal in de val is het aas vermoedelijk niet opeten omdat hij meestal geen aas eet maar uitsluitend op de geur afkomt!
Bejaging
Het jagen op, of afschieten van wilde katten gebeurt meestal ’s nachts omdat wilde katten nachtdieren zijn. De groene reflectiegloed van de ogen van de kat helpt de jagers de kat te zien. Wilde katten reageren ook op een vossenfluitje.
Op Macquarie Island, ten zuiden van Tasmanië, begon in 1998 een massaal uitroeiingprogramma op wilde katten. In 2000 werd het eiland katvrij verklaard door de Tasmaanse regering.
Immuno-
contraceptie.
©Team 00128,
ThinkQuest 2003De mogelijkheid van
immunocontraceptie wordt voor
veel wilde dieren onderzocht, maar als overbrengen van
immunocontraceptie zal moeten gebeuren door besmetting,
zal het niet zo’n praktische methode zijn. Wilde
katten zijn wijdverbreid door het hele land en hebben
weinig contact met soortgenoten of mensen. Ze eten
bijna geen aas en jongen niet seizoensgebonden. Daarom
zal
immunocontraceptie bij wilde katten, in
tegenstelling tot bij vossen en konijnen, geen
logische beheersmethode zijn.
