Wilde geiten zijn herbivoren, wat wil zeggen dat ze uitsluitend planten eten. Geiten eten, net zoals kamelen, elke plant en dan ook echt de hele plant, maar wilde geiten hebben de voorkeur voor de meest voedzame planten zodat alleen de planten overblijven die andere dieren ook niet eten. Een voorbeeld hiervan is het feit dat geiten en konijnen zoveel Philip Island hibiscus (Hibiscus insutaris) hebben gegeten dat deze plant zo goed als uitgestorven is. Slechts 2 pollen zijn nog over. Deze soort hibiscus wordt vooral gevonden op Philip Island, dat ligt aan de kust vlakbij Melbourne, Victoria. In de toekomst zouden zulke gevallen vaker voor kunnen komen als gevolg van overbegrazing. Wilde geiten hebben een massale bijdrage aan deze overbegrazing.
Geiten worden gewoonlijk gevonden in gebieden waar ook andere grazende dieren zoals wallabies, kangoeroes en tam vee leven. De zeldzame geelvoetige rotswallabie was bijna uitgestorven ten gevolge van de geweldige overlap van zijn dieet en leefomgeving met dat van de wilde geit. Sinds het aantal geiten flink teruggebracht is in de gebieden waar de geelvoetige rotswallabie leeft, keren deze buideldieren weer terug.
Als exotische ziekten de kust van Australië zouden bereiken, zou de geit de voornaamste drager zijn en fungeren als reservoir voor vele ziekten. Om enkele voorbeelden te noemen: mond-en klauwzeer, dat rond de eeuwwisseling een enorme slachting aanrichtte in Groot-Brittannië en Europa en miljarden euro’s kostte; hondsdolheid, dat effect heeft op mensen en de meeste dieren; blauwtong; runderpest en scrapie.
Ander ziekten die reeds in Australië zijn en die door geiten overgedragen zouden kunnen worden op tam vee, en die de Australische economie miljarden dollars zouden kunnen gaan kosten, zijn leptospirose, hydatides, Q Fever, brucella melitense, tetanus, zwartbeen, vlezige lever en verschillende soorten parasitische wormen die leven in het maagdarmkanaal.
