- Verzameling
- Vergiften
- Jacht
- In de val laten lopen
- Biologische controle
Verzameling
Verzameling vindt plaats als een groep geiten gevonden en omsingeld wordt (door mensen op paarden, motoren of per helikopter) waarna ze als huisdier of voor het maken van dierenvoedsel verkocht worden. Er zijn veel kopers op de Australische markt wat te maken heeft met de waarde van de vacht van geiten. Ze maken van de vacht bijvoorbeeld uitstekende kasjmier (naar een rijk in Voor-Indië genoemde stof gemaakt van geitenhaar) en mohair (weefsel van het haar van angorageiten).
Een andere soort van verzameling wordt de ‘Judas geit methode’ genoemd. Een verdwaalde, wilde geit wordt gevangen en er wordt hem een halsband met radiozender omgedaan. Als de geit losgelaten wordt sluit hij zich aan bij een bepaalde groep geiten. Die groep wordt met behulp van de radiosignalen gevolgd en afgeschoten. Alleen de ‘Judas geit’ wordt overgeslagen. Deze geit wordt gewoon weer losgelaten, men wacht tot hij zich aansluit bij weer een groep en dan begint het proces weer opnieuw.
Jacht
Zoals in de meeste situaties, is uitselecteren de beste aanpak bij de jacht. Dit is het massaal doden van een bepaalde soort. Meestal is dit de meest humane aanpak omdat de dieren sterven of uitdrogen vanwege het gebrek aan drinken en voedsel. Wat weer komt door de dieren zelf, die de bronnen uitgeput hebben. Door er een bepaalde soort af te schieten, blijft het voor de rest mogelijk genoeg voedsel te verzamelen.
In sommige gevallen echter, bijvoorbeeld op Townshend Island, hebben andere beheersmethoden, zoals biologische controle, de populaties zo ver teruggebracht dat er nog slechts enkele geiten over zijn. Parkwachten, of mensen die een soortgelijke positie hebben, bejagen en schieten de dieren af in de hoop ze totaal uit te roeien in dat gebied.
In de val laten lopen
In de val laten lopen gebeurt door een geitbestendig hek. In de woestijn en op de onherbergzame graslanden hebben de geiten een blijvende bron van water nodig. Door een hek met éénrichtingspoorten om die waterbronnen te zetten worden veel geiten gevangen omdat ze wel op veel plaatsen binnen het hek kunnen komen, maar daar niet meer uit kunnen gaan.
Biologische controle
De dingo is de hoofdvijand van de geit. De aanwezigheid van
dingo’s kan het aantal geiten voldoende onder controle houden,
behalve in een rotsige omgeving die de geit bescherming biedt.
In deze gebieden heeft de geit een veilige vluchtplaats voor de
dingo. De gebieden zijn steil, rotsachtig en vol richels.
In plattelandsstreken, waar de geiten op weidegrond leven, is de
dingo uit de weg geruimd door de boeren. Dit komt door de
bedreiging die de dingo’s vormen voor het vee van die boeren.
Wedge-tailed arenden zijn ook vijanden van de geit.
Immuno-
contraceptie.
©Team 00128,
ThinkQuest 2003Het toepassen van Immunocontraceptie is momenteel in
onderzoek bij de
CSIRO. Als zij vaststellen dat het
vruchtbaarheidspreventiemiddel een virusachtige is, gedragen
door een virusdrager, dan moet het virus de dominante mannetjes
infecteren om enig effect te hebben.
Als de CSIRO beslist dat een virus wordt ingezet, zouden de tamme geiten evenzo worden geraakt, wat de economie miljoenen dollars (1 Australische dollar is ongeveer 0,60 Euro) zou kosten. Daarom zou men moeten investeren in een middel dat geiten immuun maakt voor het immunocontracept zodat het virus op tamme geiten geen effect heeft.
Het introduceren van een virus zou de wilde populaties, samen
met de tamme, verwoesten. Nogmaals, de
CSIRO moet met een middel
komen dat alleen de wilde geiten raakt en niet de tamme. Dit
moet gebeuren door een middel dat de tamme geiten
immuun maakt voor het immunocontracept. Maar stel je nu eens
voor dat een paar tamme geiten ontsnappen en zich aansluiten bij
een wilde groep. Dan worden de wilde geiten al snel ook immuun
en zou het hele effect van het immunocontracept tenietgedaan
zijn. Het is dan ook duidelijk dat een immunocontracept niet hét
middel is om wilde geiten aan te pakken.
